นิทานอีสป เรื่อง นกกระเรียนกับหมาป่า

  นกกระเรียนเห็นหมาป่านอนดิ้นทุรนทุรายอย่างเจ็บปวดที่กลางป่า จึงเข้าเข้าไปถามไถ่อย่างเวทนาว่า   “เจ้าเป็นอะไรหรือ”   “ข้ากลืนชิ้นเนื้อเข้าไป กระดูกติดคอข้า ทำอย่างไรก็ไม่ออก” หมาป่าบอกเเล้วก็ขอร้องให้นกกระเรียนช่วยตนด้วย เเล้วตน จะให้รางวัลอย่างงามเป็นการตอบเเทน นกกระเรียนจึงยื่นคออันยาวเรียวของมันเข้าไปในปากหมาป่า เเละสามารถล้วงเอากระดูกออกมาได้สำเร็จ   เมื่อนกกระเรียนทวงถามถึงรางวัล หมาป่าก็คำรามว่า   “ข้าไม่งับคอเจ้าขาดตายก็ดีเเล้ว ยังจะมาเอาอะไรจากข้าอีก เล่า” คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้: “คนเลวมักไม่เห็นความดีของผู้อื่น”