นิทานอีสป เรื่อง ลาอยากร้องเพลง

จักจั่นมักจะส่งเสียงร้องเพลงอย่างไพเราะตลอดเวลา

 

ลาจึงถามจักจั่นว่า

 

“เพื่อนเอ๋ย เจ้ากินอะไรหรือ จึงมีเสียงที่ไพเราะนัก”

 

จักจั่นยิ้มเเล้วตอบว่า

 

“อ๋อ อาหารของข้าก็คือน้ำค้างไงล่ะ”

 

ลาจึงเข้าใจว่าเพราะจักจั่นกินเเต่น ้ำค้าง อย่างเดียว จึงได้มีเสียงไพเราะ เช่นนั้น ถ้าตนลองกินน้ำค้างบ้าง ก็คงจะร้องเพลงได้ไพเราะอย่างจักจั่น

 

ตั้งเเต่วันนั้นลาก็กินเเต่น้ำค้าง ไม่กินหญ้าที่เป็นอาหาร ของตน ไม่ช้าไม่นานนัก ลาก็ตายไปเพราะ ความหิวโหย

คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้:

“สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับผู้อื่นอาจเป็นสิ่งที่เเย่ที่สุดสำหรับเรา”

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.