นิทานอีสป เรื่อง ชาวนากับสัตว์เลี้ยง

ชาวนาคนหนึ่งติดพายุหิมะอยู่ในบ้านเป็นเวลาหลายวันจนอาหารที่ตุนไว้หมด จึงจำเป็นต้องนำแกะที่เลี้ยงไว้มาฆ่าเพื่อใช้ประทัง

ชีวิตเมื่อเนื้อแกะหมดก็นำแพะที่เลี้ยงไว้มาฆ่ากิน แต่หิมะก็ยังตกหนักทำให้ต้องฆ่าวัวกินด้วยความจำเป็น สุนัขสองตัวที่ชาวนาเลี้ยง

เอาไว้เห็นหตุการณ์มาโดยตลอดต่างปรึกษากันว่า “พวกเราเห็นทีจะไม่ปลอดภัยแล้วล่ะเพื่อนเอ๋ย แม้แต่วัวที่เลี้ยงเอาไว้ไถนาและ

ใช้แรงงาน เจ้านายยังนำมาฆ่ากิน อีกหน่อยอาจถึงคราวพวกเรา รีบหนีเอาตัวรอดกันดีกว่า

คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้:

“เมื่อรู้ว่ากำลังจะมีภัยเกิดขึ้นกับตนควรรีบหลีกเลี่ยงหรือหลบหนี ก่อนที่จะสายเกินไป”

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

นิทานอีสป เรื่อง ชาวนากับสิงโต

 

าวนาคนหนึ่งเลี้ยงเเกะกับเเพะไว้หลายสิบ ตัว วันหนึ่ง มีสิงโตตัวใหญ่พลัดหลงเข้าไปในอาณาบริเวณบ้าน ของชาวนา เขาจึงรีบปิดประตูรั้วไว้เพื่อมิให้ สิงโต ออกไป จากบริเวณบ้านได้

 

เมื่อสิงโตถูกขังเช่นนั้นก็มิได้เดือดเนื้อร้อนใจนัก เมื่อ มันหิว มันก็จับเเพะกับเเกะกินเป็นอาหารอย่างอิ่มหนำ สำราญใจ
ชาวนาเห็นเเพะกับเเกะของตนถูกจับกินไปหลายตัวจึง รีบ เปิดประตูรั้วที่ล้อมรอบบ้านไว้ เพื่อปล่อยให้สิงโต กลับออกไปเป็นอิสระได้

 

“โธ่ไม่น่าเลยเรา” ชาวนานั่งคร่ำครวญเสียดาย เเพะกับ เเกะ ของตน เมียของชาวนาจึงได้เเต่สมน้ำหน้า ที่สามีอยากเเกล้งขังสิงโตไว้ในบ้านดีนัก

คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้:

“อย่าเลี้ยงสัตว์ดุร้าย เเละ โจร ไว้ในบ้านเป็นอันขาด”

 

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

นิทานอีสป เรื่อง ชาวนากับงูเห่า

 

ชาวนาเดินออกจากบ้านในเช้าฤดูหนาววันหนึ่ง

 

ระหว่างทางพบงูเห่าตัวหนึ่งนอนตัวเเข็งใกล้ตายอยู่บนคันนา ด้วยความเหน็บหนาว

 

ชาวนาเวทนานักจึงก้มลงประคองมันขึ้นมาอุ้มไว้ในอ้อมเเขน เพื่อให้มันคลายหนาว
เมื่องูเห่าได้รับความอบอุ่นก็เริ่มมีกำลังขึ้น มันจึงกัดชาวนา ก่อนที่จะเลื้อยหนีไป

 

ชาวนาทนพิษบาดเเผลไม่ไหวจึงสิ้นใจตายในไม่ช้า

คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้:

“ข้องแวะกับคนชั่ว อาจนำภัยมาให้ / ไม่คบคนพาล”

 

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

นิทานอีสป เรื่อง ชาวนากับเทพารักษ์

ชาวนาผู้หนึ่งนั่งร้องไห้บนบานขอให้เทพารักษ์มาช่วย

 

“เกวียนติดอยู่ในหล่มลึกอย่างนี้ ลูกจะทำอย่างไรได้ ท่านเทพยดา ผู้รักษาป่าขอจงมาช่วยลูกด้วยเถิด”
เทพรักษ์ปรากฏกายตรงหน้าชาวนาเเล้วกล่าวว่า

 

“ถ้าอยากยกเกวียนให้พ้นหล่ม ก็จะเอาบ่าของเจ้าสอดไปใต้ล้อ เเล้วออกเเรงยกเกวียนขึ้นเท่านั้นเอง”

คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้:

“จงพยายามช่วยตัวเองก่อนที่จะขอความช่วยเหลือจากผู้อื่น”

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.