นิทานอีสป เรื่อง กวางป่ากับพวงองุ่น

กวางป่าวิ่งไปในเพิงองุ่นเพื่อซ่อนตัวจากการตามล่า ของนายพราน

 

” ขอให้ข้าซ่อนตัวด้วยเถิดนะองุ่น ”
กวางป่ากล่าวอย่างนอบน้อม องุ่นก็อนุญาติ
เมื่อพรานตามมาถึงบริเวณนั้นเเต่ไม่พบกวางป่า ก็จึง วิ่งไปอีกทางหนึ่ง
กวางป่าเห็นว่าปลอดภัยเเล้วจึงกัดพวงองุ่นอย่าง เอร็ดอร่อย
” เจ้ากินข้าทำไมเพื่อนเอ๋ย ”
ตัวองุ่นถามอย่างน้อยใจ กวางป่าจึงว่า
” ถ้าข้าไม่กินเจ้า ก็มีคนอื่นมากินเจ้าอยู่ดีนั่นเเหละ ”

 

ขณะที่กัดกินพวงองุ่นเอง พรานอีกคนหนึ่งผ่นมาเห็นว่ามีบางสิ่งเคลื่อนไหว อยู่ใต้เพิงองุ่นจึงเล็งธนูยิงใส่กวางป่าทันที

คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้:

“คนไม่รู้บุญคุณคนมักประสพความหายนะ”

 

 

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

นิทานอีสป เรื่อง กวางป่ากับพุ่มไม้

กวางป่าตัวหนึ่งหนีการตามล่าของนายพรานเข้าไปหลบซ่อนอยู่ในพุ่มไม้หนาซึ่งกำลังแตกใบอ่อนเขียนครึ้มใช้เป็นที่กำบังได้อย่าง

มิดชิด ครั้นเห็นนายพรานเดินผ่านเลยไปกวางคิดว่าปลอดภัยแล้วจึงเล็มกินใบอ่อนของพุ่มไม้นั้นทำให้นายพรานซึ่งเดินย้อนกลับ

มาสามารถมองเห็นกวางได้เลยยกหน้าไม้ขึ้นยิ่งขณะที่กวางล้มลงก่อนจะขาดใจได้รำพึงขึ้นว่า “นี่แหละผลแห่งการเนรคุณ ทั้งที่พุ่ม

ไม้นี้ช่วยชีวตเราไว้แต่เรากลับคิดทำลาย กัดกินจนไม่อาจให้ความคุ้มครองเราได้ต่อไป”

คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้:

“ผู้ใดไร้ซึ่งความกตัญญู ผู้นั้นย่อมนำภัยมาสู่ผู้ให้ความอุปการะและตัวของผู้นั้นเอง”

 

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.