นิทานอีสป เรื่อง หนูบ้านนอกกับหนูในเมือง

หนูบ้านนอกผู้ยากจนได้เขียนจดหมายเชิญ เพื่อนที่เป็นหนูและอาศัยอยู่ที่ในเมือง ให้มาเที่ยวที่ที่อยู่ บ้านนอกของตนขึ้น…แล้วหนูผู้เพื่อนเมื่อได้รับจดหมายเชื้อ เชิญฉบับนั้นแล้ว ก็ตกลงใจและเดินทางมาในทันที…เมื่อเดินทางมาถึงแล้ว หนูในเมืองมองไปรอบ ๆสถานที่ซึ่งเป็นบ้านนอก..แล้วก็ส่ายหัวและบุ่ยปาก อย่างดูถูก…” อะไรจะอย่างนี้ เป็นที่ ๆสุดแสนจะกันดารอย่างที่สุด..นี่ที่นี่คงจะไม่ มีรถม้าหรอกนะแล้วถ้ารถม้าไม่มีก็คงรวมถึงร้านค้าต่างๆก็ต้องไม่มีด้วยแน่ นอน… เฮ้อ…จะมีก็แต่บ้านเก่า ๆกับโรงนาและทุ่งนาอย่างเดียวใช่ไหม?..เฮ้อ..อยู่ ไปได้อย่างไร? ” หนูในเมืองบ่นอุบอิบตลอดทาง..แต่ก็ถูกหนูบ้านนอก เชื้อเชิญให้เข้าไปในโลงเก็บของเก่า ๆหลังหนึ่ง ที่ตนใช้เป็นที่อยู่อาศัย… “ทำไมถึงได้สกปรกอย่างนี้ก็ไม่รู้ ” หนูในเมืองยังบ่นต่อทั้งที่เข้ามาข้างในแล้วก็ตาม แต่หนูบ้านนอกก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้…จัดการเอาอาหารที่ตนคิดว่าดีที่สุดเท่า ที่มีทั้งหมด ออกมาวางไว้บนโต๊ะ..มีถั่ว,ข้าวโพดและเนยก้อนเล็ก ๆ..หนูบ้านนอกเมื่อวางของ ทั้งหมดเสร็จแล้วก็กล่าวเชิญเพื่อนว่า … Continue Reading →