นิทานอีสป เรื่อง สุนัขจิ้งจอกกับเงา

มีอยู่ในวันหนึ่งตอนใกล้พลบค่ำ ตอนนั้นพระอาทิตย์ซึ่งมีสีแดงเลือดหมูกำลังใกล้จะลับขอบฟ้าอยู่พอดิบพอดี ได้มีสุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่ง เดินมาตามทางสายยาว แล้วด้วยมันได้เดินหันหลังให้ กับดวงตะวันที่ กำลังจะตกดินอยู่นั่นเอง….ในตอนนั้นอย่างกะทันหันเมื่อมันได้มองเห็นสิ่ง หนึ่งบนพื้นทาง ข้างหน้าซึ่งก็คือเงาของตัวมันเองนั่นแหละ… เงาหนาทึบนั้นได้ส่องทาบไปข้างหน้าเป็นทางยาวใหญ่ มันให้เป็นแปลกใจและนึกทึ่งใจ กับเงาของตัวมันเองเป็นอย่างมาก และเงานั้นก็ดูเหมือนกับว่าได้เดินนำหน้ามันไปตลอดเสียด้วยสิ ” ว้าว…มันชั่งเป็นเงาที่ใหญ่โตมากเลยนะเนี่ย “   ” ก็ถ้าเงาของข้านี่มันใหญ่ขนาดนี้แล้วละก็ มันก็หมายความว่า ตัวของข้าเองนั้น ก็จะต้องใหญ่เท่า ๆ หรือเหมือนกันด้วยน่ะสิ” มันเกิดความคิดที่หยิ่งผยองขึ้นมา และ เริ่มออกเดิน ไปเรื่อย ๆ แล้วในขณะนั้น … Continue Reading →